FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Israel, aided by the US, insists on a strategy of "decapitation" of Iran's leadership with surgical strikes, which began with Ayatollah Ali Khamenei and was followed by a series of senior Iranian officials, the latest of whom was Ali Larijani, the country's powerful national security chief, and Intelligence Minister Esmail Khatib.
This “beheading” strategy aims to destabilize and discourage the remaining leadership in Iran and potentially encourage ordinary Iranians to revolt. But whether this strategy will work or fail remains a mystery.
Some international media analyses converge on the fact that it may have the opposite effect from the desired one.
Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu seized the opportunity, and in a video with Mike Huckabee, the US ambassador to Israel, he jokes about removing names from the "target list", saying he removed two others, giving an idea of how he will stick to the strategy.
The Wall Street Journal reports that "a sense of disorder is beginning to prevail" in Iran due to the killings, as intense bombing of facilities forced leaders to change their meeting venues to less secure locations.
Others are not so sure, arguing that high-profile assassinations will not make any difference in the long run. “Beheading has its limitations,” Danny Citrinowicz, the former head of Israel’s military intelligence branch on Iran, told the New York Times.
He added, "I don't think we've scratched the surface of Iran's ability to find replacements who can take over for the people who have been beheaded."
Skeptics also wonder who will replace these men. Larijani, for example, was seen as a pragmatist and could be replaced by a more violent hardliner or generally bolster the prospects of the militant Revolutionary Guard.
"It appears that Israel is turning its attention to targeting those who might seek a political solution to overcome Iran's problems at home and abroad," Ellie Geranmayeh, a senior policy fellow at the European Council on Foreign Relations, told NBC News.
The attempt to "cut off the head" of the state could harden the resistance rather than destabilize the regime, notes the British newspaper Guardian in its analysis.
As he explains, even before the outbreak of war, Iranian experts and analysts, and some former Israeli officials, were skeptical that Iran's clerical regime could be overthrown by such attacks.
Në zemër të çështjes është struktura dhe rezistenca e regjimit iranian dhe mënyra se si regjimi dhe populli iranian reagojnë ndaj sulmeve të tilla.
Përpara se SHBA-të dhe Izraeli të nisnin sulmet e tyre tre javë më parë, ekspertët kishin vlerësuar se regjimi ishte në stanjacion përballë protestave dhe se një lloj ndryshimi dukej i pashmangshëm. Kjo dinamikë tani ka ndryshuar.
“Ky nuk është një regjim individual”, tha Sanam Vakil, një eksperte për Iranin në Chatham House, duke shtuar “ekzistojnë shtresa institucionale poshtë secilit individ dhe dyshoj se përgjigjja ndaj sulmeve me prerje kokash do të ishte thjesht [ngritje në detyrë] nga brenda, megjithëse kjo rrezikon të sjellë individë të panjohur dhe të patestuar. Duke pasur parasysh shkallën e suksesit izraelit, mund të imagjinoni se ndoshta ka individë të nivelit më të ulët që nuk janë aq të prirur për t’u ngjitur në sistem në një punë të rrezikshme.”
Deri më tani, Vakil nuk mendon se strategjia e Izraelit për prerjen e kokave ka qenë e suksesshme. “Tani për tani duket se po fitohet kohë dhe nuk jam i sigurt se çfarë po përpiqen të arrijnë SHBA-të, por ekziston potenciali për të rikthyer energjinë në sistem për të rigjallëruar një regjim që po bëhej një forcë e varfër, ku njerëzit që po ngrihen kanë parë mentorët e tyre, shefat e tyre dhe anëtarët e familjes së tyre të vriten.”
"Nuk është një qasje që prodhon demokratë, por luftëtarë të rezistencës së ashpër. Ajo ngjall më shumë rezistencë", tha ai.
Gjatë viteve, Izraeli ka vrarë shumë udhëheqës të lartë të Hamasit dhe Hezbollahut, përfshirë udhëheqësin shpirtëror të Hamasit, Sheikh Ahmed Yassin, në vitin 2004 dhe Sekretarin e Përgjithshëm të Hezbollahut, Hassan Nasrallah. Megjithatë, ndërsa fushatat izraelite i kanë zvogëluar këto grupe, të dyja janë rimëkëmbur.
John Alterman, i Qendrës për Studime Strategjike dhe Ndërkombëtare në Uashington, është një tjetër skeptik.
“Një nga mitet e zakonshme në qeverinë amerikane pas 11 shtatorit dhe para pushtimit të Irakut ishte se thjesht duhej të largoje ‘dymbëdhjetën e ndyrë’ [të figurave të larta të regjimit] në Irak”, i tha ai Guardian, duke shtuar “mendoja se ishte projektuar keq atëherë dhe keq edhe tani. Një çështje që nuk i është kushtuar vëmendje e mjaftueshme është se nëse eliminon njerëzit që kanë besueshmëri tek të këqijtë, nuk ka askush me ndikim për t'i ndaluar të këqijtë."
"Gjithashtu, duket se rezistenca e regjimit po nënvlerësohet. Mund të jetë e mundur të krijohet një përçarje e brendshme, por nuk di ndonjë provë që demokratët e moderuar të presin në prag."
Për Altermanin, rezultati më i mundshëm i strategjisë së prerjes së kokave “është një Iran i paqëndrueshëm nga brenda”, që ka më shumë gjasa të kryejë akte dhune jashtë vendit, qoftë përmes luftës kibernetike, ndërmjetësve apo terrorizmit.
The issue is complicated by the fact that a successful popular uprising is not necessarily the most likely outcome of a destabilized regime. /Pamphlet/
Lini një Përgjigje