FLASH
Shkruar nga Fadil Lepaja 
The punches in parliament, and the robbery of the finance minister's glasses were only symbolic. Maybe to avoid seeing the circulation of dirty money? Maybe to delegate the blame. So @-government, @-parliament, @-politics, all...on the net.
Not only in Kosovo. Not even in Albania is it better. Not even in Serbia. In the Balkans! The individual is above the parties. The leader makes the party, the others are statists. Social networks have proven to be more effective than parliament. Parliamentary democracy is national, while globalism is offering virtual democracy. You become an MP with votes from China. Virtual MP.
Not that political parties are dead, God save us from evil. They have simply been squeezed out, they have completed their historic mission, some think.
Earlier, a journalist took the trade of politics in the media, then entered politics. Now you can only be a politician if you have an interesting profile on social networks.
A politician should tweet. Everything must be declared where the electorate reads it. The electorate of politics is all over the planet. Your profile shows your political capacity.
For example, if an international name, politician or "famous" person tweets in your profile, in your comment, you are someone... Then voting is a technical matter. Formal elections are technical matters. It is the campaign experts, mainly journalists, etc., who, for certain sums, make a name for themselves, put them in the parliament. Of course, they get you into the party beforehand. Make an alternative. The alternative is no longer an idea, it's a name!
In these circumstances, it is best that all political activity be tweeted.
You have a bill, tweet it! The nature of democracy has changed even among us. The parliament has been transformed into a ring and a theater. Those who know how to act are doing it, others who don't, are attacking. If it beats the government, the votes fade.
Në demokracinë virtuale fjalën e vet e thotë kushdo. Të gjithë votojnë. Askush nuk ka nevojë të flasë në emër të tyre. Kur të mbizotërojë, deputetët do mbeten pa bukë. Kujt ti besosh sot? Këtu dominojnë influencuesit, gazetarët, krijuesit dhe menaxhuesit e krizave, gladiatorët modern në arenën e debateve...pra analistët.
Kanë ndërruar edhe nocionet, profesionet. Kanë dilema, si të trajtohen gazetarët që përfshihen në politikë dhe e organizojnë ... opozitën? Si gazetarë apo si opozitarë? Pra, gazetar nuk bëhesh me vota, por me pëlqime.
Në parim një gazetar duhet të jetë apolitik, i pa përfshirë në interesa... për të qenë gazetar.
Nejse, e filluam pyetjen mbrapsht. As gazetarët nuk janë çfarë kanë qenë dikur. Çdo qytetar që ka elektorat virtual në profilet e tij është gazetar dhe duhet mbrojtur me ligj sikurse edhe gazetarët nëse e respekton kodin. Duke u nisur nga liria e fjalës, kjo duhet të vlejë pavarësisht marrëzirave që këputë.
Në ciklin e gjatë të historisë dilema se kush duhet të sundojë ishte e përhershme. Në Greqinë e lashtë, kishte filozof që thoshin se shtetin duhet ta udhëheqin filozofët. Kjo nuk u bë, pasi logjika e hekurt e tyre rrezikonte të ndrydhte natyrën njerëzore. Pra një shtet ku sundojnë filozofët, do të ishte tepër i dhunshëm, pasi në përpjekje për ta bërë njeriun ashtu si duhet të jetë do të ‘vriste’ natyrën e vërtetë të njeriut. Sot ka ide të tjera. Së paku në Kosovë.
Në Kosovë, ideja kryesore që po qarkullon është se shtetin duhet ta udhëheqin gazetarët dhe influencuesit në rrjete sociale. Ata pëlqehen më shumë se qeveria. Askush më mirë se ata nuk e di se çka i duhet Kosovës. Këtë e vërtetojnë pëlqimet e tyre. Ata po dalin në krye të protestave dhe ato sot bëhen me “profesionistë”. Përse të lodhet populli kur krejt mund të kryhet me “argat”. Disa jetojnë nga protestat.
Pra, do një protestë masive, duhet të paguash. Në pako përfshihen pjesëmarrësit dhe mediat që i japin zë, përkrahje protestës. Në disa pako përfshihen edhe influencuesit. Protestën tuaj do ta përkrahë ky apo ai analist, në këtë dhe atë televizion, në këtë dhe atë portal...gjithçka është e matshme, e sigurt.
Tash, partitë janë kot, shkatërrohen lehtë përbrenda shkaku i luftërave për pushtet, aq sa e humbin fokusin, e humbin edhe qëllimin përse janë formuar dhe programin e deklaruar...pastaj përgjimet, kamerat e fshehta...!
Dilema historike; filozofët apo të fortit, sërish është ngritur nga skaji tjetër: a do të ndikojë demokracia virtuale që natyra njerëzore të ndrydhë komunitetin dhe të forcojë grupet e vogla të interesit dhe anarkinë? Kujt i bën, thua ti?
Sido që të jetë, të rrezikuar nga konkurrenca e medias, partitë tona u ngjallën. Secila sipas mënyrës së vet, u hodhën në veprim. Disa e “shtrydhin” politikën nga kokat e intelektualëve, gazetarëve analistëve e disa... rrihen.
The punches in parliament, and the robbery of the finance minister's glasses were only symbolic. Maybe to avoid seeing the circulation of dirty money? Maybe to delegate the blame. So @-government, @-parliament, @-politics, all...on the net.
Thus, the one who has more followers and those who have more likes will be automatically elected MP. Virtual MP! Likes from China, Russia, India and anyone who has the heart to contribute to Kosovo's virtual democracy will also be counted.
With votes or likes, what do you say? Who asks us, you mean?/ Pamphlet
Lini një Përgjigje