FLASH
Shkruar nga Eldar Mamedov
While much of the continent seems hesitant and indecisive in the face of Donald Trump's policies, the Spanish prime minister is proving that diplomatic courage is the only way to protect European interests...
While most European leaders have responded to US and Israeli attacks on Iran with condemnations of the Iranian regime and tepid calls for “de-escalation” – crafted in such a way as not to offend Washington – Spanish Prime Minister Pedro Sanchez has unequivocally condemned the war against Iran as a violation of international law.
Compare this stance with that of German Chancellor Friedrich Merz, who from the beginning of the war chose to insist that “this is not the time to lecture our partners and allies” about possible violations of international law.
Meanwhile, British Prime Minister Keir Starmer did his best to walk both ways. On the one hand, he referred to international law, but on the other, he allowed Washington to use British military bases for “defensive operations,” which in fact were not, as they involved targeting Iranian missiles inside Iranian territory.
Despite this, he suffered insults from President Donald Trump, who said Starmer was “not Winston Churchill.” The leaders of other major European countries have fared little better. French President Emmanuel Macron waited four days to declare that the US-Israeli war is “outside international law.”
Even then, it pledged to send air defenses and a warship to defend the island of Cyprus from Iranian attacks on the British military base there, in retaliation for Britain's support for the attacks.
Macron also said he wanted to build an international coalition to secure maritime trade routes "essential to the global economy," adding that France would contribute its aircraft carrier, the Charles de Gaulle.
Sanchez's position deserves attention because he not only spoke the word, but also implemented it. In foreign policy, coherence is a matter of credibility. Specifically, Sanchez has refused to allow US aircraft to use the jointly operated naval and air bases in Rota and Morón for attacks against Tehran.
As expected, this decision angered Trump, who called Spain “terrible” and threatened to cut off trade with Madrid. He added that if he wanted to use Spanish bases, he would simply do so without getting anyone’s permission.
“Mund të shkojmë atje dhe ta përdorim. Askush nuk do të na thotë të mos e përdorim. Por nuk kemi pse ta bëjmë këtë” - tha Trump. Por Sanchez e përforcoi qëndrimin e tij duke dënuar shkeljet e së drejtës ndërkombëtare në një fjalim historik televiziv drejtuar kombit. Ai hodhi poshtë “iluzionin se mund t’i zgjidhim me bomba problemet e botës” dhe u zotua të mos “përsërisë gabimet e së kaluarës”.
Qëndrimi i qeverisë spanjolle mund të përmblidhet në 2 fjalë: “Jo luftës!”. Të mërkurën, zëdhënësi i Shtëpisë së Bardhë pretendoi se spanjollët e kishin rishqyrtuar vendimin dhe kishin rënë dakord të ndihmonin. Por ministri i Jashtëm spanjoll, José Manuel Albares, doli menjëherë në media për ta përgënjeshtruar këtë: “Qëndrimi i qeverisë spanjolle në lidhje me luftën në Lindjen e Mesme, bombardimin e Iranit dhe përdorimin e bazave tona nuk ka ndryshuar asnjë grimcë”.
Ky nuk është një qëndrim i idealistëve naivë. Është qëndrimi i një udhëheqësi të vendosur por edhe realist si Sanchez, i cili kujton historinë dhe vepron për të mbrojtur vendin e tij nga një luftë e pakuptimtë, që mund të sjellë sulme terroriste, vështirësi ekonomike dhe migrim masiv.
Vlen të përmendet se udhëheqësi spanjoll përmendi pushtimin e Irakut në vitin 2003. “Disa udhëheqës të papërgjegjshëm na tërhoqën dikur në një luftë të paligjshme që nuk solli gjë tjetër veçse pasiguri dhe dhimbje”- paralajmëroi ai.
Krahasimi është i gjetur dhe ka jehonë të fortë në Spanjë. Në marsin e vitit 2003, kryeministri i atëhershëm Jose Maria Aznar ofroi mbështetje të plotë për George W. Bush, një moment i përjetësuar në foton e “treshes së Azoreve”.
Hakmarrja e përgjakshme e përndjeku Spanjën kur terroristët e Al-Kaedës bombarduan stacionin e trenit në Madrid një vit më vonë, duke vrarë 193 persona. Ishte sulmi më i rëndë terrorist në historinë e vendit. Provat treguan se terroristët vepruan në shenjë hakmarrjeje për rolin e Spanjës në Irak, gjë që çoi në rënien e qeverisë konservatore dhe fitoren e socialistëve pak muaj më vonë.
Ashtu si lufta në Irak, sulmet aktuale ndaj Iranit nuk kanë autorizim nga OKB-ja. Gjithashtu, ato po justifikohen me “ndjenja fisnike”, siç është solidariteti me gratë iraniane. Por Sánchez ka qenë i prerë: “Të drejtat e grave nuk duhet të përdoren kurrë si pretekst për të nisur luftëra që u shërbejnë interesave të tjera. Përgjigjja duhet të jetë diplomacia dhe ligji ndërkombëtar dhe jo dhuna”.
Kjo nuk do të thotë të mbrosh regjimin iranian. Sánchez ka qenë i qartë: mund të jesh kundër një regjimi të urryer dhe në të njëjtën kohë të kundërshtosh një ndërhyrje ushtarake të pajustifikuar. Ky dallim është shumë i rëndësishëm, edhe pse shpërfillet nga ata që e barazojnë kundërshtimin e luftës me simpatinë për Teheranin.
Pse ka rëndësi qëndrimi i Sánchez? Sepse ofron një rrugë tjetër për Evropën, përveç nënshtrimit ndaj Trump. Udhëheqës si Merz duket se e barazojnë “fuqinë e fortë” me të qenit partnerë të vegjël në luftërat e Uashingtonit.
However, as expert Alberto Alemanno wrote: “Europe is supporting a war it did not start and cannot afford. Washington bears the geopolitical price, while Europe foots the bill.” And the latter will come with higher energy prices and political instability.
Sanchez is refusing to be part of this scenario. Europe's real leverage lies in its diplomatic and economic power to act in its common interest. This means denying the US the use of European bases for purposes that violate international law.
Sánchez cannot act alone, but his stance shows that alternatives exist. In 2003, those who opposed the Iraq War were ignored. Today, no one says they were wrong. The Spanish stance is not anti-American, it is simply pro-law and pro-peace.
In a world sliding towards conflict, Pedro Sanchez is becoming the voice of reason that Europe urgently needs. / Pamphlet from "Responsible Statecraft"
Po sancesit bravo I qofte!ai eshte lider per SE mbari!I vetmi qe ju kundervu trampit dhe foli tamam fjale te mencura dhe serioze!gjithe lideret e tjere evropian kane ulur zverkun dhe Kane nderrua prapanicat ne dispozicion te trampit!trampi ka rrjedhur nga trute e kokes bashke me netaniahun dhe sic vete do perfshijne gjithe boten ne kete konflikt!
Europa me politikat e Tyre duhet Te shmangin linden e shteteve diktatoriale ne Europe e me there .USA sulmoi nje nga vender me diktatoriale Te botes qe ne protesten e protesters eve paqesore vrau 36 mije protesters duke vrate protesters dhe ne spital .BE dhe OK B duhet Te kene politics shtypese per keto vende dhe jo inkirajuese. Diktaturat me Te egra ne bote Kane Linder nga partite e majta ,dhe Sanchez vepron si majtist qe eshte . Sanchez ka miq dhe perkrah diktatoret e rink Te Ballkanit si Vucic e Rama qe nuk paramount BE ne se u Kroger Te brain sore nga diktaturat e instaluar ne vender e Tyre .
Rreziku iranian nuk ka asnji ngjashmëri me Irakun! Kjo dallon nga qellimet, rrezikun për rajonin dhe më gjërë! Në pikpamje globale prodhimi i armës bërthamore nga nji rregjim që haptas ka kërcënuar Izraelin dhe Amerikën me zhdukje është frikë për miliona e miliona njerëz, pasiguri, dhe angazhime e shpenzime pa fund për luftë! Irani me sponsorizimin e 3 grupimeve te shpallura terroriste Hamasi, Hesbollah, Huthi ka krijuar tension ushtarake dhe shpesh pasiguri e frikë në rajon për shumë kohë! Goditja e vendeve të gjirit veçanërisht Arabinë Saudite tregon për politikën ekspansioniste ndaj tyre! Mosdënimi dhe mungesa e kontributit për mbështetjen Usa Israel është veçim nga lufta kundër terrorizmit shtetit islamik si rrezik potent për rajonin, europën, Naton! Turp për frikamanët europianë katershes Mbreteri e Bashkuar, Gjermani, France,Itali!
IZRAEL-SHKATERRIMTARI I RRUZULLIT TOKESOR. Historia po i afrohet pikes 0,per shkak te shtetit TERRORIST I Z R A E L.
JA FUT KOT BASHKIM DJALLI O JE NUL O E KE NGA HALLI