FLASH
Shkruar nga Pamfleti 
Trump, Putin and the illusions of victory…
With the details of Washington's negotiations between Trump, Zelensky, and European leaders still unclear, the festivities have begun in Tirana.
On social networks or in the media, those who rejoice in the 'new deal' have rushed to proclaim the "victory" of Tsar Vladimir Putin, and to attack America and especially Europe and its leader.
All this enthusiasm does not seem like a sensation or a feeling, it is more a hope to change the situation on the ground, where Europe, especially the EU, is strong, precisely in controlling the fight against organized crime and trafficking, as well as corrupt officials.
It is this part of our society that, from the beginning, was ready to inject an anti-Western spirit into Albania to stop the campaign against impunity, the installation of SPAK.
At the head of this lobby stand the two elephants of politics, Edi Rama and Sali Berisha, around whom live officials and oligarchs, mafiosi and realtors, lawyers and analysts, who feed on the fetid pool of illegality.
Leaving this stagnant pool of desires to restore the broken and now irreversible status quo, it is important to understand what is happening beyond the enthusiasm, but especially the frenzy of 'fake' news that the Putin disinformation machine is spreading.
The negotiations launched between Donald Trump and Vladimir Putin to end the war, or rather to redistribute the territories, are not a matter of personal will.
They would develop anyway, whoever was in power, only their context and showcase change.
These negotiations had been prepared since Biden's time; the head of the CIA during the Biden administration, William Burns, made a large number of trips to Moscow late last year.
Trips that were intended precisely to pave the way for a possible phase of negotiations.
The US administration apparatus, since the time of the first Trump, and then Biden, had the biggest problem with China, with its strengthening and Russia's return to a obedient vassal of Beijing.
The US withdrawal from Afghanistan was an open concession to China, allowing it to extend its gas and oil pipelines, securing the border with the problematic Uyghur area.
The war in Ukraine did not come as an invasion by Western armies, but as a clear invasion by the Russian army from 3 sides of the border with Ukraine; from the North by Belarus, from the East and Southeast by Russia, and from the South through the Sea of Azov and the Black Sea.
Russia intended not only to take over the eastern part that it had controlled since 2014, but also to install a puppet government in Kiev, like Yanukovych's, to make Ukraine its satellite state.
Pas 3 vitesh luftë, të gjithë shkencëtarët e gjeopolitikës janë dakord në një përfundim: Rusia e ka fituar luftën taktikisht, pra ka avancuar me ushtrinë e saj në Lindje të Ukrainës, por nga aspekti strategjik është e humbur.
Pasi ka në kufirin lindor një komb armik tashmë, që nuk do të jetojë në Lindje por në Perëndim. Pra nuk e ka më zonë influence të saj Ukrainën, siç e kishte dhe siç ishte objektivi më i rëndësishëm i Vladimir Putinit, i cili çoi ministrin e tij të Jashtëm Lavrov të veshur me bluzë me siglën e Bashkimit Sovjetik në samitin e Alaskës.
Po si është situata në terren për ta pasur më të qartë?
Shihet qartë nga harta nga ku po diskutohet paqja, e cila nuk do të jetë aq e thjeshtë. E gjithë loja po bëhet për rajonin lindor të Donbasit, atë të Khersonit dhe Zaporizhën.
Donbasi ka qenë pellgu më i çmuar minerar i epokës sovjetike, që ka ushqyer industrinë e rëndë dhe ushtarake të Moskës për më shumë se një shekull.
Në Donbas ndodhen rajonet e Donjetskut dhe Luganskut. Këtu ndodhet edhe hambari më i rëndësishëm minerar i vendit, kryesisht minerale me ngjyrë apo siç quhen sot minerale të rralla.
Kjo zonë është në duart e Moskës që në vitin 2014 e aktualisht Rusia kontrollon rreth 80% të territorit.
Në Lugansk, rusët kontrollojnë 99% të territorit, ndërsa në Donjetsk 79%.
Në shkurtin e vitit 2022 komandot ruse kishin pritshmërinë se do të pushtonin gjithë Donbasin për pak orë, por situata në terren shkoi krejt ndryshe. Në Donjetsk është përqëndruar rezistenca më e ashpër e ushtrisë ukrainase dhe janë zhvilluar betejat më të ashpra që kanë marrë mijëra jetë, duke nisur nga beteja tragjike e Mariupolit.
Më pas janë zhvilluar betejat e ashpra të Bakhmut-it, Chasiv Yar-it, Adivkas e deri beteja për kontrollin e Pokrovskit, që po zhvillohet ende me intensitet të lartë.
Aktualisht, në pjesën e Donbasit që kontrollohet nga Ukraina banojnë më shumë se 272 mijë njerëz. Pra jemi larg së qeni një triumfi putinian në Donbas. Vazhdojmë më tej.
Në Kherson, përkatësisht në pranverën e vitit 2022 kolona të mëdha ruse kapërcyen urën mbi Dnjepër që lidh Krimenë me Ukrainën dhe pushtuan gjithë rajonin, duke përfshirë edhe kryeqytetin që mban të njëjtin emër. Por nuk kaloi shumë dhe ukrainasit e rimorën kontrollin e qytetit.
Kundërsulmi ukrainës i zbythi rusët në Lindje të Dnjeprit. Që atëherë, ushtria e kuqe bombardon Khersonin e kthyer në një qytet fantazëm. Aktualisht rusët kontrollojnë 71% të rajonit të Khersonit, e Ukraina frikësohet se nga këtu Putin do të nisë ofensivën ndaj Odesës, pasi nga deti ka dështuar plotësisht.
Ndërkaq, rajoni tjetër në hartën e negociatave është Zaporizha, e cila u sulmua që në mars të 2022. Rusët kontrollojnë 74% të rajonit, përfshirë dhe centralin bërthamor gjatë rrjedhës së lumit Dnjepër.
Pra nuk bëhet fjalë për triumf të Putinit, por për fitore të tij në terren për ato territore që i ka kontrolluar që prej 2014-s.
Donald Trump is eager, and one might even say desperate, to achieve success in the peace negotiations, as was his banner during the election campaign. He took a big risk by pampering Vladimir Putin, welcoming him with honors and the red carpet, which he is risking a lot in the midterm elections.
Trump is not essentially acting against the American apparatus, however his negotiating style, a little spectacular and very speculative, has allowed a master of intrigue and propaganda like Putin to take advantage.
Putin's goal in the negotiations is not Ukraine, but inclusion in the great table of world redistribution along with the US and China, where Russia aims to play with territories to keep under influence to maintain its geopolitical positions.
Starting from the Balkans, where unfortunately it seems that Kosovo is also in the mix. But this deserves a special and in-depth treatment.
Therefore, for Putinists and old lovers of the Soviets and "Mother Russia" it is too early to celebrate, since not even the Russians themselves have done so.
Last night, while the whole world was watching the White House for the Trump-Zelensky-EU leaders negotiations, the main Russian television was broadcasting a soap opera.
As for the analogy: when Mehmet Shehu (suicided), Albanian television broadcasted comedy, while when Mikhail Gorbachev was overthrown in a coup in August 1991, Russian television broadcasted Tchaikovsky's "Swan Lake." In short, something magical is brewing.../ Pamphlet
Lini një Përgjigje