FLASH
Shkruar nga Nina L. Khrushcheva
In the 1970s, citizens of the Soviet Union mocked Leonid Brezhnev's insane vanity, his insatiable need for praise, and the servility of his entourage. But that was nothing compared to Donald Trump's self-congratulatory behavior and the servility of his supporters...
Observers have been sounding the alarm about Donald Trump’s authoritarian ambitions since long before he was first elected in 2016. Since his return to the White House, they have also warned that Republican lawmakers and the conservative majority of the Supreme Court will continue to help him. And yet, in the United States and around the world, leaders continue to indulge and flatter him.
The second Trump administration has justified the most egregious interventions, targeting agencies and institutions that protect democracy at home and project soft power abroad, including the U.S. Agency for International Development (USAID), the Department of Education, and the Social Security Administration.
The Trump administration has deployed the military to American cities without viable reasons, launched a massive deportation campaign that offers little or no due process, and has repeatedly challenged judges' decisions.
And since late summer, it has been bombing ships in the Caribbean that it claims are transporting drugs to the US.
Following George Orwell’s example, the Trump administration has also tried to manipulate reality. It has erased research on climate change and far-right extremism from government websites, delayed the release of jobs and inflation data (while claiming the economy is doing well), and dismissed any unpleasant realities as Democratic “hoaxes.” Meanwhile, Trump is putting his name on everything he can, from a new website selling discount drugs (TrumpRx) to the U.S. Institute of Peace (now the Donald J. Trump Institute of Peace).
In his relentless pursuit of self-aggrandizement, and a Nobel Peace Prize, Trump claims to have ended conflicts that are still ongoing or that never happened, or in which his role is questionable. The Nobel committee did not fall prey to Trump’s lobbying, but others have seen Trump’s fragile ego as an opportunity to curry his favor. This explains why the Federation Internationale de Football Association (FIFA), soccer’s international governing body, created a “peace prize” just for Trump, who accepted the award with unusual glee at the John F. Kennedy Center for the Performing Arts (to which Trump is also determined to add his name).
Ndërsa administrata e tij kritikon "trofetë e pjesëmarrjes" dhe ndalon programet e diversitetit, barazisë dhe përfshirjes për shpërfillje të meritës, Trump kërkon paturpësisht vlerësime të pamerituara, dhe shpërblen ata që i binden. Presidenti i FIFA-s, Gianni Infantino, e di këtë. Edhe Azerbajxhani, i cili e nominoi Trumpin për çmimin Nobel në një përpjekje për të fituar favorin e tij. Është ndoshta një investim i mirë: nga Katari dhe Pakistani në Zvicër, qeveritë kanë korrur përfitime të mëdha, në këmbim të adhurimit, dhuratave të bollshme dhe marrëveshjeve fitimprurëse biznesi.
Disa udhëheqës evropianë u “neveritën” nga marrëdhëniet e Zvicrës me Trumpin. Por ata nuk e kanë shmangur poshtërimin e vetes në përpjekjet e tyre për ta mbajtur Trumpin në anën e tyre. Këtë verë, Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Mark Rutte, e quajti atë “baba”, me sa duket duke shpresuar se shakaja do ta kënaqte egon e Trumpit mjaftueshëm sa ta bindte atë të mos braktiste Evropën dhe të tradhtonte Ukrainën.
Ndërsa Trump e shijoi komentin, Strategjia e re e Sigurisë Kombëtare e administratës së tij e përshkruan Evropën jo si të barabartë, por si një telash ekonomikisht të ndenjur që po shkon drejt "zhdukjes së qytetërimit". Ndërkohë, me superfuqinë tjetër, Rusinë, Trump dëshiron të "rivendosë stabilitetin strategjik".
Ndoshta askush nuk e lajkaton Trumpin më shumë sesa vetë ai. Kur mori përsipër si prezantues i ceremonisë Kennedy Center Honors, ai pretendoi se shfaqja po merrte "vlerësime entuziaste" edhe para se të mbaronte.
"Kjo është mbrëmja më e madhe në historinë e Kennedy Center", deklaroi ai, duke shtuar "as një konkurs".
Ndonjëherë dikush pyet veten nëse ai e ka humbur aftësinë për të folur pa kënduar.
Por ligjvënësit dhe zyrtarët amerikanë me siguri i bëjnë Trumpit një konkurrencë të fortë. Mbledhjet e kabinetit janë bërë qesharake, me zyrtarë që e mbulojnë me radhë Trumpin me lëvdata (ndërsa ai herë pas here dremit). Kohët e fundit, Sekretarja e Sigurisë Kombëtare e SHBA-së, Kristi Noem, shkoi aq larg sa e falënderoi atë për "mbajtjen larg të uraganeve" gjatë sezonit të kaluar të stuhive.
Për këdo që është rritur në Bashkimin Sovjetik, këto skena janë shumë të njohura. Të gjitha llojet e fenomeneve natyrore, nga ndërrimi i stinëve te rrjedha e lumenjve dhe shkëlqimi i diellit, u atribuoheshin udhëheqësve të mëdhenj në Kremlin, të cilët, të pakënaqur me pushtetin që ushtronin, gjithashtu merrnin çmime dhe lavdërime.
Në vitin 1964, kryeministri sovjetik Nikita Hrushov (stërgjyshi im) i dha aleatit të tij anti-imperialist, presidentit egjiptian Gamal Abdel Nasser, nderin më të lartë të BRSS-së, Hero të Bashkimit Sovjetik.
While this move was strategic, as Nasser had awarded him the Egyptian equivalent, the Order of the Nile, it provoked a backlash among Khrushchev's supporters and critics. The Hero award was usually reserved for recognition of extraordinary exploits, not for sweet-talking foreign autocrats. Even in the Soviet Union, flattering dictators could backfire.
Watching Trump, I am constantly reminded of my childhood in the 1970s. The FIFA awards ceremony reminded me so much of Leonid Brezhnev, who was awarded 114 international and Soviet medals (one of which was later revoked). Like Stalin, he was made a “marshal,” the USSR’s highest military rank.
Yet in the Soviet Union we ridiculed Brezhnev’s vanity, his insatiable need for praise, and the servility of his entourage. Today, compared with the behavior of Trump and those who enabled him, Brezhnev’s actions seem like the harmless oddities of an old man. Only Stalin and the Kim dynasty of North Korea have ever reached this level of absurdity.
Trump’s behavior should surprise no one: history is littered with narcissistic autocrats. But in a country that bills itself as a land of freedom and bravery, his servile and timid response to bullying, corruption, and the consolidation of power is striking. Despite Trump’s pursuit of revenge against perceived enemies, American Republicans are not exactly being deported to the gulag.
They, like many foreign leaders, are choosing to kneel. If democracy can be so easily dismantled in the US, who can serve as a model for those fighting entrenched authoritarian regimes like those in Russia and China? / Adapted from Project Syndicate /
Nina L. Khrushcheva, Professor of International Affairs at The New School, is the recent co-author (with Jeffrey Tayler) of the book “In Putin’s Footsteps: In Search of the Soul of an Empire Across Russia’s Time Zones.”
Pershkrim shume i sakte. Nese demokracia shperbehet kaq lehte ne SHBA,kush mund te sherbeje si model per ata qe luftojne regjimet autoritare te rrejosura si ato ne Rusi dhe Kine. Nganjehere dyshoj tek teorite konspirative sipas te cilit edhe ne SHBA qe njihet si shteti ku populli eshte sovrani,ne realitet jane disa faktore te tjete percaktues qe zgjedhin udheheqes dhe percaktojne kahun e drejtimit.