FLASH
Shkruar nga Leighton Woodhouse
The current administration is abandoning Judeo-Christian moral principles that protected the weak, returning to the ethics of the ancient world where brute force was the only law. This paradigm shift is transforming America into a power that acts without shame and without apology, both at home and abroad...
Canadian Prime Minister Mark Carney recently described the world that US President Trump is dragging us into with this aphorism: "The strong do what they can, and the weak suffer what they must!"
The quote comes from a fictional account by Thucydides of a negotiation between Athens and the rulers of the island of Melos during the Peloponnesian War. The Melians, who were unable to match the Athenians in power, wished to remain neutral.
They complained that Athens' demand that they submit to its rule was unjust. The Athenians replied that matters of justice exist only between equals; while between those who are strong and those who are weak, there is only force.
The dialogue is famous for its harsh portrayal of the dictates of political realism. The world is not guided by ideals and values; it is mediated only by power. The Trump administration has adopted this philosophy as its own.
In a recent interview with Jake Tapper, Stephen Miller said: "We live in a world where you can talk all you want about civility in international relations and everything else. But we live in a real world, which is governed by force."
What Miller belittled is not just a naive fantasy. They are the values of Christianity, the faith that the Trump administration claims to defend and support. After defeating Melos in a siege, Athens massacred the island’s men and enslaved its women and children. Such was the nature of the ancient world, a world that, to borrow Miller’s words, was devoid of “beauty” and “ruled by power.”
In his book “Dominion,” historian Tom Holland describes how it was only with the advent of Christianity that Western civilization emerged with the popular notion that the weak and the defeated had any inherent moral worth. To tell an ancient Greek or a pre-Christian Roman that their treatment of slaves was morally wrong would have provoked not debate but bewilderment. In general, these pagans believed that their gods favored the strong and were indifferent to the weak.
Krishterimi i përmbysi këto supozime. Ai përqafoi Zotin hebre, i cili kujdesej për të dobëtit dhe dinte ndryshimin midis së mirës dhe së keqes, duke e bërë universal mesazhin e tij. Ai mësoi se të gjithë njerëzit janë krijesa të Zotit. Prandaj, të shtypësh çdo person, madje edhe një skllav, është një ofendim para Tij. Edhe më shumë se kaq: të dobëtit janë më afër Zotit sesa të pasurit dhe të fuqishmit.
Ky instinkt moral është aq i kudondodhur sot, saqë mezi e njohim si judeo-kristian apo edhe si fetar. Adhuruesit e feve të tjera të mëdha të botës e kanë integruar atë kryesisht në kornizat e tyre etike, edhe nëse ky parim nuk është qendror për besimin e tyre. Ajo është baza për Deklaratën Amerikane të Pavarësisë dhe Deklaratën Universale të të Drejtave të Njeriut të Kombeve të Bashkuara. Siç vuri në dukje Holland, edhe revolucionarët anti-kristianë, nga jakobinët te komunistët, ia detyrojnë pretendimet e tyre laike për barazi njerëzore Krishterimit; në fakt, ata janë shprehjet më radikale të tij.
Kjo nuk do të thotë se ato parime të larta i kanë frenuar në mënyrë efektive fuqitë e mëdha. Mark Carney ka të drejtë kur thotë se e drejta ndërkombëtare ka qenë gjithmonë, pjesërisht, një gënjeshtër. Normat ndërkombëtare nuk e kanë ndaluar ushtrinë amerikane të kryejë mizori në të gjithë botën. Morali i krishterë nuk i pengoi mbretërit mesjetarë dhe Kishën Katolike të masakronin civilët, të persekutonin hebrenjtë dhe të kryenin gjenocide në Botën e Re. Themeluesit e SHBA-së, aq krenarë për devotshmërinë e tyre të krishterë, e tradhtuan fenë e tyre në mënyrën më të thellë: shumë prej tyre zotëronin skllevër.
Megjithatë, në dallim nga paganët e antikitetit, këta sundimtarë duhej t'u përgjigjeshin akuzave për hipokrizi, të cilat e dobësuan besueshmërinë e tyre në atë formë me të cilën athinasit nuk u desh kurrë të përballeshin. Supozohej se fuqitë e mëdha të krishtera nuk mund të bënin thjesht çfarë të donin, ashtu siç deklaronin athinasit. Ata e bënë këtë me një kosto për legjitimitetin e tyre politik.
George W. Bush u ndje i detyruar ta "shiste" pushtimin e Irakut pjesërisht mbi premisën e krishterë se kjo do të çlironte irakianët e shtypur nga tirania e Sadam Huseinit. Pasi sovjetikët pushtuan Afganistanin, Shtetet e Bashkuara i paraqitën kundërshtarët e tyre muxhahedinë jo vetëm si mjete për qëllimet e politikës së jashtme, por edhe si “luftëtarë të lirisë”. Ndryshe nga vikingët ose spartanët, udhëheqësit amerikanë duhej të argumentonin moralisht ushtrimin e pushtetit tonë.
It was not enough to simply say that we, as strongmen, do what is in our own interest. We had to express it all, however unconvincingly, in a framework that made it acceptable to the Christian conscience. This may not have determined the shape of American foreign and domestic policy, but it was the need for this argument that ultimately contributed to the end of slavery, European imperialism, and American racial segregation. So the moral framework mattered.
Sadly, this is the world we are leaving behind. By brazenly robbing Venezuela of its oil and threatening to take over Greenland against its will, the US is acting as the ancient Greeks, Persians and Germanic tribes did: brutally, shamelessly and unapologetically. The abandonment of Christian values is already shaping our government’s behavior toward its citizens, as in Minneapolis, where immigration agents killed two protesters.
The Trump administration seems unconstrained not only by the Constitution but also by the standards of conscience of the average American. The treatment of both immigrants and American citizens by federal agents in Minneapolis is a reflection of a government that has abandoned the moral instinct that it is wrong for the powerful to abuse the weak.
Vice President JDVance never tires of emphasizing that America is a philosophically Christian nation and that Christianity is under attack by its political enemies. Such statements get huge applause from the Trump-loving crowds.
But the administration he serves in is doing more than any ANTIFA activist to dismantle this philosophy as the fundamental basis of our government’s political legitimacy. For the people who run this administration, Thucydides’ famous aphorism is not simply an admission of reality. It is the image of the world they want to create. / Adapted from Pamphlet from the New York Times
Note: Leighton Woodhouse is a documentary filmmaker and author of the newsletter "Social Studies".
Pretendimi se paganizmi ishte thelbësisht indiferent ndaj të dobëtve, ndërsa krishterimi solli për herë të parë moralin universal dhe dinjitetin njerëzor, është një thjeshtim historik. Së pari, bota pagane nuk ishte moralisht bosh. Filozofët stoikë, si Seneka, Epikteti (vetë ish-skllav) dhe Mark Aureli, mbronin idenë e një ligji natyror universal dhe të vlerës së përbashkët njerëzore. Stoicizmi mësonte se të gjithë njerëzit marrin pjesë në arsyen hyjnore (logos), çka krijonte bazë për barazi morale. Edhe në praktikë, në Romë ekzistonin norma që kufizonin mizorinë ndaj skllevërve, dhe me kalimin e kohës u zgjeruan të drejtat e tyre ligjore. Pra, ideja se paganët do të “hutoheshin” nga një kritikë morale është e pabazë; ata kishin sisteme etike të zhvilluara, pavarësisht se nuk ishin të njëjta me moralin e mëvonshëm të krishterë. Së dyti, krishterimi historik nuk ka qenë në përputhje të vazhdueshme me idealet që predikonte. Kisha, kur mori pushtet politik, u përfshi në praktika që bien ndesh me barazinë dhe mëshirën që përmenden në tekst. Shitja e indulgjencave – falja e mëkateve kundrejt pagesës – tregon se shpëtimi shpirtëror mund të kthehej në pazar financiar. Inkuizicioni dhe djegia e “heretikëve” apo “shtrigave” dëshmojnë se institucioni fetar ushtroi dhunë brutale në emër të së vërtetës hyjnore. Për më tepër, për shekuj me radhë, kisha jo vetëm që nuk e ndaloi skllavërinë, por në raste të caktuara e justifikoi ose e toleroi atë. Së treti, ideja se vetëm krishterimi solli konceptin e dinjitetit universal është e diskutueshme. Edhe tradita të tjera fetare dhe filozofike – përfshirë disa rryma pagane – kanë artikuluar koncepte të drejtësisë, dhembshurisë dhe rendit moral. Për më tepër, zhvillimi i të drejtave të njeriut në formën moderne lidhet po aq me Iluminizmin dhe mendimin sekular sa me traditën e krishterë. Prandaj, ndarja e prerë midis një paganizmi “brutal” dhe një krishterimi “çlirues” nuk i qëndron analizës historike. Të dy traditat kanë prodhuar si mendim etik të thellë, ashtu edhe forma shtypjeje kur janë lidhur me pushtetin. Historia tregon se morali nuk buron automatikisht nga një etiketë fetare, por nga mënyra si njerëzit zgjedhin ta jetojnë dhe ta interpretojnë besimin e tyre. Edhe pse religjionet fetare flasin për të njëjtin Zot, por japin variantet e tyre si për Krisbtin , martesën, veshjet, sjelljen etj, pra praktikisht gënjeshtra. Se vetëm gënjeshtra është me variante sipas qejfit. Feja është një gormë pushteti që është krijuar për mbajtur urtë të varfërit që mos të ngrihen kundër të pasurve (atyre me pushtet), me premtimin se do jenë të parët kur të shkojnë në parajsë. Feja thotë që është mëkat të dish diferencën mes të mirës dhe së keqes, pra duhet të jesh idiot. Dhe s'kanë faj, se vetëm duke mos llogjikuar mund të besosh gjërat që shkruhen në librat fetarë, të tipit gjithë bota ka dalë me inçeste vetëm nga Adami dhe Eva, një gjë shkencërisht e pamundur, përveçse shpellarllëk, e perversitet.
Në BIBËL thuhet te Luka 18:22 Si e dëgjoi, Jezusi i tha: ''Të mungon akoma një gjë: shit gjithçka që ke dhe jepua të varfërve dhe do të kesh një thesar në qiell; pastaj eja e më ndiq''. 23 Por ai, kur i dëgjoi këto gjëra, u trishtua shumë, sepse ishte shumë i pasur. 24 Atëherë Jezusi, kur pa se ai ishte trishtuar shumë, tha: ''Sa është e vështirë për ata që kanë pasuri të hyjnë në mbretërinë e Perëndisë! 25 Sepse është më lehtë që një deve të kalojë nëpër vrimën e gjilpërës, sesa i pasuri të hyjë në mbretërinë e Perëndisë''. ______________________ https://pamfleti.net/bota/miliardat-e-vatikanit-sa-i-pasur-eshte-nje-pape-si-udheheqesi-shpirteror-i--i277327