FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Fears about supplies are growing faster than the EU's ability to measure them.
As airlines cancel flights and authorities urge citizens to limit travel, Europe's efforts to avoid fuel shortages caused by the war in Iran are facing an unexpected obstacle: no one knows exactly how much fuel the continent has.
The situation comes at a time when the war in Iran is increasing Europe's fossil fuel bill and threatening supplies passing through the Strait of Hormuz, a key artery for oil and gas.
European Commission President Ursula von der Leyen said on Wednesday that the conflict was costing the EU around 500 million euros a day in additional energy costs. Meanwhile, US President Donald Trump has ordered preparations for a prolonged blockade on Iran, which could further shake up global energy markets.
"In Europe we have a picture of the situation and commitments for May and June... but beyond that it is difficult to predict. There are strategic reserves, but there is not much transparency about how much of them has been used," said Tobias Meyer, CEO of DHL Group, during a meeting with reporters.
EU authorities are not completely in the dark. Data on national oil and gas reserves is usually transparent and up-to-date, with national officials holding regular meetings to exchange information and companies sometimes sharing data on their reserves.
Beyond that, however, information is limited. Officials trying to figure out when supplies might run out have little concrete data, which risks leading to hasty decisions based on partial information.
At a high-level summit last month, ministers from Belgium, the Netherlands and Spain highlighted these information gaps and called for more coordination on real-time monitoring, particularly for processed products. The Greek representative even proposed the creation of a communication channel on WhatsApp or Signal between member states and the Commission.
"We have very limited market knowledge and data on gas and oil. There is a lack of monitoring of what is being put on the market, what is being withdrawn and what is being transported on different routes," said a senior European energy official, speaking on condition of anonymity.
Për karburantet e përpunuara si nafta dizel dhe karburanti i avionëve, situata është edhe më e paqartë. BE-ja mbështetet kryesisht te Eurostat dhe takimet koordinuese me vendet anëtare për të vlerësuar furnizimet. Por shumica e rezervave ndodhen në inventarë privatë të shpërndarë në sektorë të ndryshëm, dhe kompanitë hezitojnë të ndajnë të dhëna që nuk janë të detyruara t’i raportojnë.
Edhe të dhënat e Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë (IEA) janë të kufizuara për këtë arsye, sipas një zyrtari të Komisionit. Muajin e kaluar, IEA koordinoi lirimin e 400 milionë fuçive naftë nga rezervat strategjike.
“Në një botë ideale do të kishim informacion të plotë, Por në fund, gjithçka varet nga të dhënat që na jepen. Edhe kolegë të tjerë kanë ngritur të njëjtin shqetësim”, tha zyrtari.
Që nga fillimi i luftës, ministrat e energjisë i kanë kërkuar Komisionit të rrisë aftësinë për të vlerësuar rezervat në depo nëntokësore, tanke në porte, supertankerë në brigjet europiane dhe depo në aeroporte apo përgjatë tubacioneve kryesore.
Vetë Komisioni ka pranuar mungesën e informacionit dhe ka propozuar krijimin e një “Observatori të Karburantit”, që do të monitorojë prodhimin, importet, eksportet dhe rezervat e karburanteve të transportit në BE, në një mënyrë të ngjashme me Administratën Amerikane të Informacionit për Energjinë.
“Duam të kemi një pasqyrë më të qartë të situatës së karburanteve në BE. Po punojmë për këtë, por është herët për të shpjeguar si do të funksionojë”, tha zëdhënësja e Komisionit, Anna-Kaisa Itkonen.
Gazi është më i lehtë për t’u monitoruar, megjithëse jo pa mangësi. Pas krizës së shkaktuar nga pushtimi rus i Ukrainës në vitin 2022, BE-ja vendosi që vendet anëtare të mbushin rezervat e gazit në 90 për qind të kapacitetit përpara dimrit. Kjo i jep BE-së një ide më të qartë për sasinë e gazit natyror në dispozicion, edhe pse rrjedhat dhe tregtia ndërkufitare mbeten më pak të dukshme.
Eurostat monitoron edhe produktet e naftës, por përditësimet janë të rralla. Sipas analistes Ana Maria Jaller-Makarewicz nga Instituti për Analizën e Ekonomisë së Energjisë dhe Financës, të dhënat më të fundit të plota datojnë në janar.
Në atë periudhë, shumica e vendeve të BE-së, përveç Letonisë, Irlandës dhe Qipros, kishin përmbushur kërkesën për rezerva minimale prej 90 ditësh të naftës dhe derivateve të saj. Këto përfshinin kryesisht naftë bruto, dizel dhe lëndë të ndërmjetme, ndërsa benzina dhe karburanti i avionëve ishin në sasi më të kufizuara.
Çfarë ka ndodhur që atëherë mbetet e paqartë.
“Është shumë e vështirë të kemi një pasqyrë të përditësuar. Ne dimë se çfarë duhet të kenë në rezervë, por jo saktësisht sa kanë në çdo moment”, tha një tjetër zyrtar i lartë i energjisë.
Ndjekja e produkteve të përpunuara si dizeli, benzina dhe karburanti i avionëve është edhe më e vështirë. “Kompanitë private nuk duan të ndajnë informacion”, tha një zyrtar tjetër.
"This is information that members will not share with me ," said Alain Mathuren of the FuelsEurope organization, adding that requesting such data could conflict with EU competition rules.
Despite the significant lack of data, it is still too early to say whether the Commission will establish binding rules for reporting reserves, according to European officials./ “Adapted by “Pamphlet” from “Politico”.
Lini një Përgjigje