FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Putin did not instigate all these crises, but he is now happy to add fuel to the fire and play them to his advantage. He is enjoying the chaos. Kremlin propagandists are already spreading a narrative that a war in the Middle East is a victory for Russia and money for Ukraine will run out...
Hamas' brutal attack against Israel happened on Vladimir Putin's birthday. Such a catastrophic blow to Middle Eastern security was perhaps a welcome surprise for a Russian president whose strategic priority is to divert Western support and attention away from Ukraine. A wildfire in Israel risks doing just that.
The big question is how much credit should be given to the Kremlin for the perfect storm of crises (in Israel, Kosovo, the Caucasus and Africa) that are also mounting in America and Europe. For many, it is interesting to see Putin as a mastermind or puppet master who foments more conflict than the West can handle.
Indeed, Putin did not instigate all these crises, but he is now happy to add fuel to the fire and play them to his advantage. He is enjoying the chaos. Kremlin propagandists are already spreading a narrative that a war in the Middle East is a victory for Russia and money for Ukraine will run out.
"This was probably the best birthday present for Putin. Attacking Israel will divide attention given the US's natural focus on Israel," said an EU diplomat. "We hope that this will not have a dramatic effect on support for Ukraine, but of course, much will also depend on the duration of the conflict in the Middle East. If we really want to be a geopolitical European Union, we must be able to face multiple crises at the same time."
In Washington, the conclusion has been reached that Hamas attacks on Israel will reduce the US focus on Ukraine. This, even after the fallout from last week's ouster of House Speaker Kevin McCarthy by a group of hard-line Republicans, part of the same group of conservatives who have sought to cut aid to Ukraine. The race to succeed McCarthy is unfolding, making it more difficult for the Biden administration to get congressional approval for any additional aid it may want to give to Israel.
Sensing the threat that the West may lose focus on Kiev, Ukrainian President Volodymyr Zelenskyy is emphasizing that Hamas supporters, Iran and Russia are close allies, and therefore he is considering the war against Russia as a war against Islamic militants. "Israeli journalists who have been here in Ukraine, in Bucha, now say they saw the same evil when Russia came. The same bad. And the only difference is that there is a terrorist organization that attacked Israel, and here is a terrorist state that attacked Ukraine."
The Kremlin is rejoicing
But how involved are the Russians? Let's start with the Hamas attacks. Russia has long courted Islamist militants, and Hamas leader Ismail Haniyeh and other officials have recently made trips to Moscow. After Saturday's attacks, the Russians immediately pulled out old plans to draw Israel's borders back to where they were in 1967. Foreign Minister Sergey Lavrov said the creation of a Palestinian state was being hindered by US "destructive policies" and almost you could hear the roar of delight when former President Dmitry Medvedev dismissed the Hamas attacks as "an expected development" and turned his anger on the West.
“Në vend që të punojnë aktivisht për zgjidhjen e krizës palestinezo – izraelite, këta budallenj [SHBA] kanë ndërhyrë tek ne dhe po u ofrojnë neo-nazistëve [në Ukrainë] ndihmë në shkallë të plotë, duke vënë kundër njëri – tjetrit dy popujt e lidhur ngushtë” – ironizonte ai.
Zëdhënësi i Kremlinit, Dmitry Peskov tha me gëzim se fondet për Ukrainën tani do të zvogëloheshin në mënyrë të pashmangshme. “Procesi i pompimit të regjimit të Kievit me armë nga pikëpamja faktike, emocionale, financiare, teknologjike do të hyjë në një prirje rënëse” – tha ai.
A sugjeron kjo se Rusia mund të kishte një dorë të drejtpërdrejtë në këto sulme? Kjo duket e pamundur. Rusia nuk është aq e rëndësishme sa Irani kur bëhet fjalë për armët dhe financimin e Hamasit.
Norman Roule, një ish-zyrtar i lartë i inteligjencës amerikane, argumentoi se mbështetja politike e Moskës për Hamasin e inkurajoi grupin të ndërmerrte aksionin e dhunshëm, por tha se çdo rol rus përtej kësaj ka të ngjarë të jetë modest. “Kjo strategji i lejon rusët të pretendojnë se mbështesin një proces paqeje, por dhuna që pason prish rajonin, largon vëmendjen e politikëbërësve nga agresioni rus ndaj Ukrainës dhe tërheq asetet detare të SHBA nga Deti i Zi në Mesdheun lindor” – tha ai për POLITICO.
Flirtet me Hamasin dhe mbështetja për palestinezët e ndihmojnë gjithashtu Putinin për ta stiluar veten si një lojtar të rëndësishëm në një riorganizim global kundër Perëndimit me Kinën dhe Iranin. Vetëm pak ditë më parë, ai tha se qëllimi i Rusisë ishte të “ndërtonte një botë të re”, duke fajësuar Perëndimin për luftën në Ukrainë dhe tha se konflikti po ngrihej mbi “parimet mbi të cilat do të bazohet rendi i ri botëror”.
Irani, aleat i Rusisë dhe furnizuesi kryesor ushtarak jashtë shtetit sigurisht që dëshiron gjithashtu një rend të ri botëror, por është e diskutueshme se sa drejtpërdrejt Teherani i jep urdhra specifike Hamasit. Roule dyshon se Teherani mori pjesë në planifikimin operacional për sulmin. Por kjo “keqkupton mënyrën se si operon Irani dhe rolin e tij dhe se si ai përdor përfaqësuesit”, tha ai. Irani sipas tij “krijon një përbindësh Frankenstein dhe më pas e lëshon atë në fshat”.
Kjo qasje për të ndezur gjeopolitikën globale i përshtatet shumë mirë Rusisë.
Kriza në Kaukaz
Nagorno-Karabakh në Kaukazin Jugor është një tjetër pikë e ndezur ku kritikët e Putinit e akuzojnë atë për nxitjen e qëllimshme të një krize që bëri që më shumë se 100 mijë armenë etnikë të largoheshin nga atdheu i stërgjyshërve të tyre pas një sulmi ushtarak 24-orësh nga Azerbajxhani më 19 dhe 20 shtator.
Këtu përsëri, pamja është komplekse. Në disa qarqe, katastrofa është konsideruar si një shenjë e dobësisë ruse, se Moska nuk mund të garantonte më sigurinë e armenëve përballë një sulmi nga Azerbajxhani i mbështetur nga Turqia.
Rusia, nga ana tjetër, po përpiqet të sugjerojë se “e hoqi qëllimisht nga priza” mbështetjen për armenët e Karabakut, duke grumbulluar presionin tek SHBA dhe BE për eksodin e refugjatëve. Mesazhi nga Moska është se ajo po ndëshkon kryeministrin armen Nikol Pashinyan, duke e lënë atë në baltë për tërheqjen nga aleanca e tij me Rusinë dhe duke u përpjekur ta shtyjë vendin e tij në një trajektore më perëndimore.
Në këtë rast, ka më shumë gjasa që Putin të ketë luajtur një rol. Disa vëzhgues të sprovuar e shohin të imagjinueshme që Azerbajxhani dërgoi trupat e tij pa dritën jeshile nga Moska ose pa rusët që të qetësonin gjërat me Teheranin, një armik tradicional i Azerbajxhanit që ka shprehur prej kohësh frikën për ndryshimet kufitare në Kaukazin e Jugut.
Rastësi ose jo, teksa forcat e Azerbajxhanit përparonin, Ministri rus i Mbrojtjes Sergei Shoigu ishte në Teheran për bisedime me zyrtarë të lartë ushtarakë dhe të sigurisë iraniane, duke përfshirë Mohammad Bagheri, shefin e shtabit të forcave të armatosura iraniane dhe shefin e hapësirës ajrore të Gardës Revolucionare Islamike, Amir Ali Hajizadeh.
Nuk mendohet se Nagorno-Karabaku doli në diskutimet e tyre. Presidenti i Këshillit Evropian Charles Michel gjithashtu lë pak dyshime kur thotë se ai mendon se fatkeqësia në Kaukaz ishte faji i Putinit, duke thënë se armenët u “tradhtuan” nga mosveprimi i paqeruajtësve rusë.
Mbytja ballkanike
4 ditë pasi Azerbajxhani mori Nagorno-Karabakun, ishte radha e Ballkanit me një përleshje të ashpër dhe befasuese mes serbëve të armatosur dhe policisë në fshatin Banjska, në komunën e Zveçanit të Kosovës veriore. Kosova ka akuzuar presidentin serb Aleksandar Vuçiq se ka urdhëruar sulmin, ndërsa të tjerët shohin dorën e ultranacionalistëve serbë të ekstremit të djathtë, të cilët kanë lidhje të ngushta me Moskën.
Kosovarët dhe shqiptarët kanë argumentuar prej kohësh se Rusia është forca kryesore që përpiqet për të shkaktuar një luftë të re në Ballkan. Vetëm muajin e kaluar, kryeministri shqiptar Edi Rama tha se Rusia po i shfrytëzonte tensionet në Kosovë për të justifikuar “ëndrrat e saj neo-perandorake”.
Whether Putin is directly involved or not, a flare-up in the Balkans would clearly be in Russia's interest, adding another major distraction to a tired West already struggling to maintain its coherence and unity.
In 2018, in testimony before a congressional panel, Henry Kissinger, a former US secretary of state with a reputation for geopolitical machinations, rejected the notion that all "individual crises in different countries" were merely the result of of chance. "Traditional patterns of great power rivalry are returning," he warned at the time./ Politico
Lini një Përgjigje